Pomiń menu

Grammar

Dopełniacz liczby pojedynczej (drugi przypadek liczby pojedynczej) - język literacki

Ma - rodzaj męski żywotny
Mi - rodzaj męski nieżywotny
F - rodzaj żeński
N - rodzaj nijaki
podobne formy zaimków i przymiotników
Przypadek1 Zaimki2 Przymiotniki3 Rzeczowniki4
Przykład kontekstu kdo, co ten, ta, to můj, moje -ý przymiotniki (twarde)
Mianownik l.poj. kończy się na
-í przymiotniki (miękkie)
Mianownik l.poj. kończy się na
I grupa deklinacyjna
Mianownik l.poj. kończy się na spółgłoska/spółgłoska bez znaku diakrytycznego (háček)*, -a, -o
II grupa deklinacyjna**
Mianownik l.poj. kończy się na spółgłoskę ze znakiem diakrytycznym (háček), -e/-ě***, -c, -j, -tel, -el, -ev
III grupa deklinacyjna
Mianownik l.poj. kończy się na -a, -st,
Dopełniacz
Jdu z/do/od...
koho?
čeho?
toho
toho

toho
mého
mého
mojí/mé
mého
nového
nového
nové
nového
moderního
moderního
moderní
moderního
studenta
obchodu, lesa
školy
kina
muže
počítače
restaurace, kanceláře
parkoviště
kolegy
-
místnosti
nádraží

Uwaga:

  1. Niektóre rzeczowniki rodzaju męskiego nieżywotnego z I grupy deklinacyjnej posiadają końcówkę -a (wzór les). Są to np. niektóre nazwy miesięcy (od ledna, února, března...), inne określenia czasu (do čtvrtka, od oběda), niektóre nazwy miast i krajów (do Londýna, do Egypta), niektóre nazwy miejscowe {ex} i inne rzeczowniki (kousek chleba a sýra).
  2. U niektórych rzeczowników dochodzi w odmianie do zmian w rdzeniu (pes – bez psa, dům – do domu).
  3. Niektóre imiona męskie zakończone na -y lub -i/-í odmieniają się jak przymiotnik moderní (Jiří – bez Jiřího, Johnny – bez Jonnyho). Imiona żeńskie zakończone na -y, -i, -o lub spółgłoskę są nieodmienne (Ivy – bez Ivy, Maiako – bez Maiako, Carmen – bez Carmen).

* Niektóre rzeczowniki rodzaju męskiego żywotnego (często nazwy własne) i wyjątkowo rzeczowniki rodzaju męskiego nieżywotnego kończące się na -l, -s, -z, -x (np. král, cíl, Klaus, Francouz, Felix) należą do II grupy deklinacyjnej i odmieniamy je według wzoru muž/počítač.

** Kilka rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -tel, -c (np. hotel, kostel, tác) należy do I grupy deklinacyjnej. Niektóre rzeczowniki rodzaju żeńskiego zakończone na spółgłoskę należą do III grupy deklinacyjnej (bardzo często zakończone na -ost, -st, patrz wzór místnost). Ale: Niektóre rzeczowniki rodzaju żeńskiego (np. věc, řeč) odmieniamy jak místnost, a inne (np. moc, pomoc, nemoc, noc, myš, smrt, sůl, paměť, zeď, odpověď, loď) wahają się między wzorami kancelář i místnost.

*** Mała grupa rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -e/-ě, oznaczające niektóre zwierzęta (zvíře, prase, kuře...) i potrawy rajče) mają specjalną odmianę, np. w dopełniaczu l.poj. kuřete. Niepoliczalne rzeczowniki rodzaju męskiego żywotnego zakończone na -e (soudce) odmieniamy, z wyłączeniem wołacza l.poj., według wzoru muž, np. w dopełniaczu l.poj. soudce.

Tabelka wydaje Ci się zbyt skomplikowana? Zapamiętaj modelowe zdania dla przymiotników i rzeczowników w dopełniaczu l.poj. (I i II grupa deklinacyjna):
Jdu od nového moderního studenta a muže.
Jdu z/do nového moderního obchodu, nové moderní školy a restaurace a nového moderního kina.

Zbiorcza tabela wszystkich przypadków w liczbie pojedynczej wraz z innymi objaśnieniami znajduje się tutaj.

W górę