Pomiń menu

Grammar

Wołacz liczby pojedynczej (piąty przypadek liczby pojedynczej) - język literacki

Ma - rodzaj męski żywotny
Mi - rodzaj męski nieżywotny
F - rodzaj żeński
N - rodzaj nijaki
podobne formy zaimków i przymiotników
Przypadek1 Zaimki2 Przymiotniki3 Rzeczowniki4
Przykład kontekstu kdo, co ten, ta, to můj, moje -ý przymiotniki (twarde)
Mianownik l.poj. kończy się na
-í przymiotniki (miękkie)
Mianownik l.poj. kończy się na
I grupa deklinacyjna
Mianownik l.poj. kończy się na spółgłoska/spółgłoska bez znaku diakrytycznego (háček)*, -a, -o
II grupa deklinacyjna**
Mianownik l.poj. kończy się na spółgłoskę ze znakiem diakrytycznym (háček), -e/-ě***, -c, -j, -tel, -el, -ev
III grupa deklinacyjna
Mianownik l.poj. kończy się na -a, -st,
Wołacz
Volám:
- - můj
moje/má
nový
nová
moderní
moderní
studente! Adame!/Marku!
studentko! Evo!
muži! Tomáši!
kolegyně! Marie!
kolego!
Carmen!
Uwaga:
  1. Wołacz możemy utworzyć u wszystkich rzeczowników, ale zwykle stosujemy go u osób lub imion zwierząt.
  2. Rzeczowniki rodzaju męskiego żywotnego zakończone na -h, -ch, -k i -g mają w wołaczu l.poj. końcówkę -u (Marek – Marku!).
  3. Niektóre rzeczowniki mają w formach odmiany zmiany w rdzeniu (pes – pse! Marek – Marku!).
  4. Niektóre imiona męskie zakończone na -y lub -i/-í odmieniają się jak przymiotnik moderní (Jiří – Jiří!, Johnny – Jonny!). Imiona żeńskie zakończone na -y, -i, -o lub na spółgłoskę nie odmieniają się (Ivy – Ivy!, Maiako – Maiako!, Carmen – Carmen!).

* Niektóre rzeczowniki rodzaju męskiego żywotnego (często nazwy własne) i wyjątkowo rzeczowniki rodzaju męskiego nieżywotnego kończące się na -l, -s, -z, -x (np. král, cíl, Klaus, Francouz, Felix) należą do II grupy deklinacyjnej i odmieniamy je według wzoru muž/počítač.

** Kilka rzeczowników rodzaju męskiego zakończonych na -tel, -c (np. hotel, kostel, tác) należy do I grupy deklinacyjnej. Niektóre rzeczowniki rodzaju żeńskiego zakończone na spółgłoskę należą do III grupy deklinacyjnej (bardzo często zakończone na -ost, -st, patrz wzór místnost). Ale: Niektóre rzeczowniki rodzaju żeńskiego (np. věc, řeč) odmieniamy jak místnost, a inne (np. moc, pomoc, nemoc, noc, myš, smrt, sůl, paměť, zeď, odpověď, loď) wahają się między wzorami kancelář i místnost.

*** Mała grupa rzeczowników rodzaju nijakiego zakończonych na -e/-ě, oznaczających niektóre zwierzęta (zvíře, prase, kuře...) i potrawy rajče), ma specjalną odmianę, np. w wołaczu l.poj. kuře. Niepoliczalne rzeczowniki rodzaju męskiego żywotnego zakończone na -e (soudce) odmieniamy, z wyłączeniem wołacza l.poj., według wzoru muž, np. w wołaczu l.poj. soudce!.

Tabelka wydaje Ci się zbyt skomplikowana? Zapamiętaj modelowe zdania dla przymiotników i rzeczowników w wołaczu l.poj. (I i II grupa deklinacyjna):
Volám: Adame!/Marku! Tomáši!
Volám: Evo! Marie!

Zbiorcza tabela wszystkich przypadków w liczbie pojedynczej wraz z innymi objaśnieniami znajduje się tutaj.

W górę