Pomiń menu

System zdrowia

Tryb składania skargi na świadczenie opieki zdrowotnej

W przypadkach, w których pacjent podejrzewa, że nie świadczono mu należycie opieki zdrowotnej lub doszło do zwłoki w udzieleniu koniecznej opieki, ewentualnie odmówiono mu świadczenia koniecznej opieki, ma bezsporne prawo do złożenia skargi. Jeżeli pacjent nie jest zadowolony z zachowania lekarza lub jego podejścia, uznaje udzielane informacje za niewystarczające, lub ma wręcz podejrzenie zaniedbania obowiązkowej opieki, ewentualnie wątpliwości przy operacjach, również może złożyć skargę.

Jak postępować przy składaniu skargi

Złożenie skargi zwykle jest jednym z ostatnich kroków w sytuacji, kiedy pacjent nie jest zadowolony ze sposobu świadczenia opieki medycznej lub z jej wyników. Należy wcześniej wykorzystać wszystkie pozostałe możliwości naprawy zaistniałej sytuacji. Może się zdarzyć, że przyczyną problemów jest jedynie małe nieporozumienie, niewystarczająca zdolność czy – w gorszym wypadku – brak chęci pracowników służby zdrowia do złożenia szczegółowych wyjaśnień. Mniejsze problemy lepiej rozwiązywać osobiście i jak najszybciej.

Jeżeli pacjent nie jest zadowolony ze świadczenia opieki medycznej, pożądane jest, aby podzielił się swoimi zastrzeżeniami z lekarzem świadczącym opiekę; zastrzeżeń powinien wysłuchać również lekarz przełożony – ordynator oddziału oraz pracownicy kadry zarządzającej (dyrektor lub jego zastępcy).

W przypadku poważniejszych sytuacji bardziej skuteczne jest złożenie pisemnej skargi, która gwarantuje otrzymanie pisemnej odpowiedzi w odpowiednim terminie. Złożenie skargi może nastąpić także w formie rozmowy telefonicznej, przesłania faksu czy za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Zgodnie z ustawą o świadczeniach medycznych skargę składa się u świadczeniodawcy, w którego wymierzona jest skarga, tj. u lekarza lub kierownika zakładu opieki zdrowotnej. Jeżeli osoba, która złożyła skargę, nie zgadza się z załatwieniem sprawy, może złożyć skargę we właściwym organie, który danemu świadczeniodawcy udzielił uprawnień do świadczenia usług medycznych, tj. w większości przypadków Urząd Wojewódzki [Krajský úřad], w którego rejonie znajduje się zakład opieki zdrowotnej.

W przypadku wątpliwości odnoszących się do wiedzy specjalistycznej lekarza lub do nieetycznego zachowania lekarza pacjent może złożyć skargę do Czeskiej Izby Lekarskiej [Česká lékařská komora], Czeskiej Izby Stomatologicznej [Česká stomatologická komora] lub innej organizacji zawodowej. Zarówno Czeska Izba Lekarska, jak i pozostałe organizacje zawodowe, jako gwaranci profesjonalizmu, są zobowiązane do zajęcia się każdym przypadkiem.

Ustawa o usługach medycznych nie reguluje wyraźnie trybu złożenia skargi do zakładu ubezpieczeń zdrowotnych, nie wyklucza to jednak takiej możliwości. Zakład ubezpieczeń zdrowotnych może zająć się zarzutami, o ile posiada z danym szpitalem, kliniką czy lekarzem zawartą umowę. Za pośrednictwem swojego lekarza weryfikującego zakład ubezpieczeń społecznych może sprawdzić zasadność procesu leczenia ze szczególną uwagą sprawdzając jego przebieg i przepisanie leków oraz usług medycznych, czy świadczona opieka odpowiada opiece jaką obciążono zakład ubezpieczeń zdrowotnych, czy wyliczono wyłącznie konieczne procedury i usługi oraz czy rodzaj udzielonej porady odpowiada kondycji zdrowotnej pacjenta.

Właściwe organy, do których należy złożyć skargę

  1. Świadczeniodawca usług medycznych, tj. lekarz, lekarz prowadzący, dyrektor itp. Świadczeniodawca zapozna się ze skargą i prześle pacjentowi swoje stanowisko. Skarga musi zostać załatwiona do 30, nie dłużej niż do 60 dni od dnia jej otrzymania.
  2. Właściwy organ administracyjny, który wydał danemu świadczeniodawcy usług medycznych uprawnienia do świadczenia usług medycznych (urzędy wojewódzkie, Urząd Miasta Pragi, Ministerstwo Sprawiedliwości, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Ministerstwo Obrony, o ile powołały do życia świadczeniodawcę). W przypadkach braku zgody na załatwienie skargi przez świadczeniodawcę skargę składa się do organu administracyjnego.
  3. Do Czeskiej Izby Lekarskiej, Czeskiej Izby Stomatologicznej czy innej organizacji zawodowej, która zajmuje się skargami dotyczącymi wątpliwości co do profesjonalnego postępowania lub podejrzenia, że lekarz postępował nieetycznie.

    Skargę można składać na nieetyczne lub nieprofesjonalne zachowanie lekarza w terminie do jednego roku od czasu, kiedy do niego doszło. Skargi nie musi składać sam pacjent, może to zrobić dowolna osoba (np. krewny). Skarga musi mieć pisemną formę i powinna zostać rozpatrzona w terminie do sześciu (6) miesięcy od jej przyjęcia.

    Jeżeli pacjent nie zgadza się ze sposobem rozpatrzenia skargi, może złożyć w terminie piętnastu dni (15) od otrzymania decyzji komisji rozpatrującej skargę swoje zastrzeżenia, które następnie rozpatruje Rada Honorowa Czeskiej Izby Lekarskiej. Od jej decyzji może jeszcze złożyć odwołanie lekarz, przeciwko któremu prowadzone jest postępowanie, lub wyznaczony członek komisji rozpatrującej skargę.

  4. Zakład ubezpieczeń zdrowotnych, jeżeli posiada z właściwym szpitalem, kliniką lub lekarzem zawartą umowę, zwłaszcza w przypadkach, jeżeli konieczne jest sprawdzenie zasadności procesu leczenia, ze szczególną uwagą sprawdzając jego przebieg i przepisanie leków oraz usług medycznych, czy świadczona opieka odpowiada usłudze jaką obciążono zakład ubezpieczeń zdrowotnym, czy wyliczono wyłącznie konieczne procedury i usługi oraz czy rodzaj udzielonej porady odpowiada kondycji zdrowotnej pacjenta. Do zakładu ubezpieczeń zdrowotnych można się również zwrócić przy rozpatrywaniu sytuacji, w której lekarz lub inny pracownik odmówił przeprowadzenia działania medycznego, stanowiącego przedmiot refundowanej opieki medycznej.

    Rozpatrzenie skargi podlega Kodeksowi Administracyjnemu, który stanowi, że okres rozpatrzenia skargi wynosi nie więcej niż 60 dni.

źródło: Ministerstwo Zdrowia Republiki Czeskiej

W górę